نزدیک چند ماهه که شهر زندگیم تغیر کرده و دوری از دوستای قدیمی و پیدا نکردن و جایگزین نشدن دوستای جدید از نظر روحی، شاید این روزا،  یک جور فشار و ناراحتی برام به همراه اورده .تغیرات ناگهانی و غیر قابل پیش بینی ادم را دچار حس متضادی از وضعیتی که توش هست میکنه ولی قدرت تفکر خیلی حیرت اوره. یک دوست، توی همچین شرایطی، کتاب به سوی کامیابی  که نویسندش آنتونی رابینز هست را بهم هدیه داد. چیز های خوبی توش نوشته بود و آدم تعجب میکنه که چقدر تفکراتش میتونه واقعیات را تحت تاثیر قرار بده. سال ها قبل هم یه کتاب به اسم قدرت تفکر خونده بودم ، کتابش خیلی قدیمی بود و الان یادم نمیاد حتی نویسندش کی بود. تفکر میتونه به ادمی که پا نداره قدرت حرکت بده  یا از ادمی که پا داره قدرت حرکت را بگیره. ما خیلی وقت ها مراقب افکارمون نیستیم و میزاریم فکرمون هرجا میخواد بره و فکر میکنیم این یه چیز غیر ارادی هست. فکر میکنم حس دلتنگی و این جور افکار هم نیاز دارن کنترل شن 

این روز ها یه کتاب دیگه را هم شروع کردم به خوندن که خیلی جالبه، اسمش بازی ها- روانشناسی روابط انسانی، هست و نویسندش اریک برن. اگر فیلم، آتش بس  را دیده باشید، توش مدام از این حرف میزنه که هر ادمی یه بچه و یه بالغ و یه والد داخل خودش داره و توی برخوداش دراجتماع  و با ادم های دیگه  داره با یکی از این شخصیت ها با طرف مقابلش رو به رو میشه ، تو این کتاب هم محور بحث ها سر این موضوع هست و بیشتر پیش رفته و چیزای جالبی را برسی کرده.

این روزا میشه گفت کارم را هم شروع دارم میکنم، که دیگه کاملا به لینوکس ربط نداره ولی در باره چیزی هست که دوست دارم، یعنی شبکه.

تاکس هم مدت زیادیه که ازش خبر ندام ، چند روز پیش داشتم داستان اسباب بازی های ۲ را میدیدم ، اون تیکش که wheezy از یه گوشه، پشت کتاب و خاک پیدا میشه . یاد نارسیس و تاکس و همه شخصیت هایی که ساخته بودم افتادم. دلم براشون تنگ شد، خیلی سخته هیچ ایده ای برای زنده کردنشون نداشته باشی، شخصیتایی که  حتی  هنوز جاشون را  هم پیدا نکرده بودن. تاکس سخت گیر ، نارسیسه سر خوش ، شلتاکس منطقی ولی ماجرا جو، اوبی و کوبی خرابکار ، سوزه ی گوش به فرمان ، گنوم تاکس و کی دی ای تاکس که چیزی سرشون نمیشد ولی عاشق بحث فنی بودن )

نزدیک چند ماه قبل، یک موضوع باعث شد که برای debian یه طرح بکشم، طرحی که هم میخواستم هنری باشه و هم کاربردی. این فکر یک تصمیم، بدون مواد اولیه بود، مثل یه پازل که باید تیکه هاشو پیدا میکردم و کنار هم میچیدم.

چیزی که من را به طرح نهایی رسوند یعنی تقریبان آخرین  تیکه ی  پازل،این  infographic بود، که همه اطلاعاتی که میخواستم را داشت :

تیکه ی اول پازل این بود که، از همون اول میخواستم شکل نهایی برای چاپ روی تیشرت مناسب باشه .

وقتی طرح تیشرت تموم شد دیدم چرا طرح را بیشتر پیش نبرم و یه infographic ,واقعی تر نباشه؟و این تیکه ی بعدی پازل بود! برای همین یه تغیراتی توش دادم و در نهایت تاریخ ها به تصویر اضافه شد و برای تصویر روی موس پد هم مناسب بود .

یک تیکه دیگه پازل یه آدمی بود  که  اسم شخصیت های ورژن های  دبیان  یادش میرفت و باشون مشکل داشت، من هم طرح را جوری کشیدم که شکل هر شخصیت با حروف اسم خودش ساخته شده! البته میدونید که اگربخوایم هم شکل شخصیت را داشته باشیم و هم از حروف اسم خودش استفاده کنیم، مجبوریم یکم حروف را به شکل های عجیبی بنویسیم !

دست اخر هم تبدیل شد به یه مجموعه که رفت توی ویترین  sito.irو چون قبلا هم خیال داشتم یک سری برچسب امده کنم! بنا بر این دو سه تا طرح قدیمی دیگه هم برای تیشرت و برچسب به ویترین اضافه کردم.

جریان این Restricted Boot Webcomic Contest را میدونید ؟ خوب لینک را که بخونید، نوشته جریانش چی هست !‌ (همین که گفته با سوژه بوت Restricted که ماکروسافت حرفش را زدن یه کمیک بکشیم زمانشم تازه تموم شد )

من هم برا این ماجرا یه کمیک کشیدم و فرستادم، از اونجایی که نمیدونم چه خبره و ادامه ماجرا  چجور هست به خودم گفتم بابا بیا بزن تو وبلاگت و خودت را راحت کن !

اونی که فرستادم یه جمله را ننوشتم و یکم ممکنه گنگ شده باشه ولی اینی که اینجا میزنم اصلاح شده و بدون ایراده